Life isn’t about waiting the storm to pass, but it’s learning to dance in the rain. Door Muriel, danser bij DeDansDivisie

Geraakt door het project ‘Dansen met Parkinson’, besloot Muriel zich op te geven voor het nieuwe project Wachten op Visite van  choreograaf Marlien Seinstra en DeDansDivisie in Leeuwarden. Het leek haar heerlijk om het dansen weer op te pakken. De combinatie met het thema eenzaamheid brengt voor haar een extra bijzondere dimensie mee!

In februari zijn we gestart. Een eerste ontmoeting, en daar sta je dan… In een grote groep bekende en vooral onbekende mensen, ieder met een eigen verhaal en ervaring. Afwachtend wat ons de komende maanden zou brengen. Nou ben ik iemand die even tijd nodig heeft om af te tasten in een grote groep, soms kun je je in een groep heel alleen voelen. Ik had al een aantal jaren niet gedanst en was benieuwd of mijn lijf en hoofd het allemaal nog konden bijbenen. Nu zegt Loesje ‘als je uit de pas loopt, maak je het mooiste ritme’, een mooie uitspraak waar ik volledig achter sta. Symbolisch dekt hij natuurlijk een andere lading dan wat ik letterlijk in dit project uitvoer.

Ik vind dansen heerlijk, ik krijg er energie van! Aan muziek en beweging heb ik van kinds af aan gedaan. Ik ben dan ook ontzettend blij dat ik mij heb opgegeven. Wat is het fijn om weer met mijn lijf en muziek bezig te zijn en dit met een leuke groep mensen te doen. Dansen is meer dan alleen een dans, zeker binnen dit project. Het is het uitdragen van een emotie, gedachte, verhaal wat vormgegeven wordt in een beweging, woord en muziek. Iedereen doet dit op eigen wijze en dat is wat het zo uniek en persoonlijk maakt. Wachten op Visite is een proces van ons samen én van een ieder alleen. Het gaat over ontmoeten, contact en verbinding met elkaar en mijzelf. Poeh…! Ga maar eens op zoek naar je eigen gevoelens van alleen zijn en eenzaamheid en dat ook nog eens te delen met anderen.

Zo is er een avond dat de muziek aangaat en de opdracht is te bewegen wat er in je opkomt. De muziek heeft een wat weemoedige klank waar voor mij droefenis in te horen en voelen is. Daar sta ik dan (alweer). Tja…euh…heb ik me wel eens alleen of eenzaam gevoeld dan?? Neeeeeee natuurlijk niet, ik ga gewoon bewegen op de muziek…ach vooruit, misschien eens een ietsiepietsie klein momentje dan…of niet?….of…, misschien toch wel een wat groter moment??? Euh…tja zou best eens kunnen. En dan kom je tot de conclusie dat iedereen zich wel eens alleen voelt, ook ik. Ai…de spiegels in de danszaal laten me letterlijk naar mezelf kijken. Een danser, maar ook mens met emoties en gedachten. Het is ok, een waardevol moment, dat een stukje van mijn leven op dit moment weergeeft.

Een mooie Engelse quote vind ik: ‘Life isn’t about waiting the storm to pass, but it’s learning to dance in the rain’. Ik houd van de positieve kracht in zo’n uitspraak, die past bij mijn kijk op het leven. Al is dit in deze uitvoering, zeker in een periode van je alleen voelen, best pittig. Het bijzondere van dit project is dat dit gevoel gedeeld mag en kan worden, met of zonder woorden.

Meedoen aan Wachten op Visite is keihard werken voor alle betrokkenen! We trainen wekelijks en één keer in de maand ook nog een hele zondag. Naast hard werken, lachen en kletsen we ook veel met elkaar. Bij enthousiasme of verwarring is het soms net een kippenhok met deze groep, grotendeels dames. Met enige regelmaat krijgen we te horen dat we na de les kunnen kletsen en nu echt even STIL moeten zijn. Soms  – ná het dansen welteverstaan – is het borreltijd; en op de zondag neemt er altijd iemand wat lekkers mee!

Wachten op Visite gaat op 1 oktober 2017 in première in De Harmonie in Leeuwarden. De voorstellig is geen kant en klaar project maar het resultaat van een proces dat wekelijks steeds meer vorm en verbinding krijgt. Het verhaal van een groep mensen in al hun kwetsbaarheid. Stuk voor stuk sterke mensen! Hoe eenzaam, zwak of leeg je je kunt voelen in een situatie, zo sterk ben je eigenlijk om de draad maar weer op te pakken en door te gaan. En dat ook nog eens te delen met de buitenwereld! Daar is heel veel kracht en lef voor nodig!

Dit bijzondere project heeft mij persoonlijk nu al veel gebracht! Ik geniet ervan. ‘Elk bereikt doel is het begin van een nieuwe tocht’ en dit is er zeker één van. De kijker zal ook op eigen wijze verrast gaan worden. Wellicht herkenning, een moment van blijdschap, humor, ontroering of gewoon lekker genieten van een prachtige voorstelling. Ik ben best wat zenuwachtig voor al die voorstellingen, dat mag u best weten. Maar ach…daar ben ik vast niet alleen in. En wij? Wij wachten allemaal op uw visite…

Lees meer

Seeing beyond the disease. By Susan Tredenick

Sinds een half jaar is Susan Tredenick, een wijkverpleegkundige en health-care consultant uit Australië te gast op deze blog-spot. Ze schrijft aansprekend en recht uit het hart over haar kennismaking met kunstprojecten met en voor ouderen in Nederland. Susan’s specialisatie is ouderen en zorginnovatie. Ze benaderde het netwerk Health Ageing & de Kunsten omdat ze graag meer wie weten over de praktijk van kunst & ouderen. Wat is daar voor een betere manier dan projecten uit ons noordelijk netwerk en de drie Age Friendly Cultural Cities in Groningen, Friesland en Drenthe te bezoeken? Voor deze blog bezocht Susan de opening van de expositie Ik zie, ik zie – beelden van buiten in het UMCG.

The exhibition Ik zie, ik zie (‘I spy with my little eye’), now hanging at the Fonteinstraat in the University Hospital of Groningen, includes works from five students from the Academie Minerva. Visual artist and

art professor Herman van Hoogdalem invited them participate in the lives of people with dementia. To capture their subjects expressively, the students needed to be willing to step into the world belonging to these people and not merely partake as an outsider.  The exhibit is the result of a longer running project, iniated by Anke Coumans, lector Image in Context at the Centre of Applied Research and Innovation of the Arts & Society at Hanzehogeschool. The exhibition is quite thought-provoking and interesting to visit.

During the project the artists spent a considerable amount of time, visiting their subjects, observing, communicating and forming ideas of how they wished to portray these people. The resulting portraits give a refreshing aspect on not only the individual but also the meetings and the connection between the artist and subject. Interacting with people with dementia was a new experience for most students and with no strict agenda they were given time to think freely and thus produce stimulating art work.

The exhibits range from sketches, photographs and stories about the meetings. They bring to life a world in which many of us do not see. The portrayal of the people with dementia allows us as observers to peek inside the subject’s present world. Additionally, the stories surrounding the sketches introduce the person’s life history and stimulates us to realise the importance of seeing beyond the disease and recognise the person.

 

Far from the usual artistic model that I am sure artists are used to working with, the students were positive about being able to really understand their subject and use other forms of communication, observation and curiosity to capture the right perspective.

 

 

I would recommend anyone to visit the exhibition and take time to read, observe and see the wonderful work of these artists.

 

 

 

 

Ik zie, ik zie – beelden van buiten is nog te zien tot 24 september, in de Fonteinstraat in het UMCG in Groningen.

Geschreven door Susan Tredenick, juli 2017

(fotografie Mirjam Offringa)

 

Lees meer

Music to my ears by Susan Tredenick

Susan Tredenick, een wijkverpleegkundige en health-care consultant uit Australië en tijdelijk in Nederland, schrijft als gast op deze HaendeKunsten-blogspot over haar kennismaking met kunst & ouderen. Susan’s specialisatie is ouderen en zorginnovatie. Ze benaderde het netwerk Health Ageing & de Kunsten omdat ze graag meer wie weten over de praktijk van kunst & ouderen. Wat is daar voor een betere manier dan projecten uit ons noordelijk netwerk en de drie Age Friendly Cultural Cities in Groningen, Friesland en Drenthe te bezoeken? Voor dit verhaal sprak Susan met Philip Curtis, artistiek leider van City Proms en docent aan de Minor Muziek & Dementie aan het Prins Claus Conservatorium.

For anyone who needs an injection of enthusiasm to brighten up their week, look no further than the people I have met at the Prins Claus conservatorium this past week. My latest foray into this wonderful world of innovative projects on the ageing & the arts, found me talking with singer and and inspiring conservatoire tutor Philip Curtis. His passion for music won me over within the first few minutes of our conversation and I was so mesmerised by his willingness to share his ideas and projects that I found myself transported to a world where frankly I wanted to belong. (meer…)

Lees meer

Wat weten wij van elkaars innerlijke schreeuw? Door Sietske Rinsma

Stichting DeDansDivisie gaat een nieuwe voorstelling maken, Wachten op Visite, een voorstelling over eenzaamheid. De première is op 1 december 2017 in  Stadsschouwburg De Harmonie, daarna gaat de voorstelling toeren langs zes verschillende oudereninstellingen in Friesland. Na een oproep in de Leeuwarden Courant meldden zich maar liefst 30 deelnemers aan. De jongste deelnemer is 18 jaar, de oudste maar liefst 83 jaar. Een van de deelneemsters, Sietske, deelt hier haar eerste ervaringen.

Is dit niet iets voor jou zei mijn vriendin: en ik kreeg een krantenknipsel aangereikt L.c. 17-01-’17. “Op zoek naar eenzame amateur-dansers”. Ben jij dan eenzaam zei mijn dochter toen ik haar vertelde dat ik hier op wou reageren, euh nee hoe kom je erbij, dat houd ik voor me, toegeven dat je je alleen voelt zoals in de oproep stond vond ik al weer minder beladen dan het woord éénzaam. (meer…)

Lees meer

InBeweging. Door Susan Tredenick

De komende maanden schrijft Susan Tredenick, een wijkverpleegkundige en health-care consultant uit Australië en te gast is in Nederland, op deze blog-spot over haar kennismaking met kunst & ouderen. Susan’s specialisatie is ouderen en zorginnovatie. Ze benaderde het netwerk Healthy Ageing & de Kunsten omdat ze graag meer wie weten over de praktijk van kunst & ouderen. Wat is daarvoor een betere manier dan projecten uit ons noordelijk netwerk en de drie Age Friendly Cutural Cities in Groningen, Friesland en Drenthe te bezoeken? Voor dit verhaal ging Susan op bezoek bij InBeweging, een dansiniatief voor mensen met Parkinson.

People suffering from Parkinson’s, Rheumatism, MS or other physical problems can now take part in dance classes that are held each Thursday at the Prinsentheater in Groningen. Dorothée Wortelboer is the dance instructor that enthusiastically leads this small group of people through their paces. When I recently visited I had hoped that I could sneak into the back of the class and watch the lesson unfold, but I was quickly invited to join in the action and my chair was placed alongside the other participants.

(meer…)

Lees meer

Sometimes little things can make a big difference! Door Susan Tredenick

De komende maanden schrijft Susan Tredenick, een wijkverpleegkundige en health-care consultant uit Australië en te gast is in Nederland, op deze blog-spot over haar kennismaking met kunst & ouderen. Susan’s specialisatie is ouderen en zorginnovatie. Ze benaderde het netwerk Healthy Ageing & de Kunsten omdat ze graag meer wie weten over de praktijk van kunst & ouderen. Wat is daarvoor een betere manier dan projecten uit ons noordelijk netwerk en de drie Age Friendly Cutural Cities in Groningen, Friesland en Drenthe te bezoeken? Voor dit verhaal ging Susan op bezoek bij het PlusCafé in Groningen

PlusCafé is a citizens’ initiative, hosted by the arts centre VRIJDAG. Every Tuesday afternoon active ‘plussers’, as they call themselves, are invited to drop in and mix, socialise and exchange ideas for activities and events. The meetings generally run to a loose timetable, although there may be an invited guest to speak on a range of topics. One Thursday a month there can be a planned activity such as a cultural event, walking tour or a show. (meer…)

Lees meer

Het werkt, omdat de dansbewegingen hún ding zijn. Door Mary Ritsema.

Vrijdag 21 april treedt een groep bewoners van Mozaïek uit Zuidlaren op met een dansvoorstelling in het Gekleurd Grijs Festival. Mary Ritsema en haar man raakten als vrijwilligers bij het maakproces betrokken. Het echte podiumoptreden is eind april. Mary schrijft hieronder over de weg ernaartoe, die is nu al een succes!

Artist in Residence, die naam stond in een brief die bij mijn moeder op tafel lag. Zij woont in wooncentrum Mozaïek in Zuidlaren. Theatermaker en choreograaf Janneke Bruggink gaat samen met bewoners van Mozaïek een dansvoorstelling maken. Bij binnenkomst in Mozaïek hangt een groot bilboard, met hier ook de melding van het project. Vervolgens lees ik de lokale krant waar het ook al groots aangekondigd wordt. Het feit dat Jacques d’ Ancona het project opent zal wel geholpen hebben om er aandacht voor te krijgen. Jacques is ambassadeur van Gekleurd Grijs. (meer…)

Lees meer

Paintings and Memories!

De komende maanden schrijft Susan Tredenick, een wijkverpleegkundige en health-care consultant uit Australië en te gast is in Nederland, op deze blog-spot over haar kennismaking met kunst & ouderen. Susan’s specialisatie is  ouderen en zorginnovatie. Ze benaderde het netwerk Healthy Ageing & de Kunsten omdat ze graag meer wie weten over de praktijk van kunst & ouderen. Wat is daarvoor een betere manier dan projecten uit ons noordelijk netwerk en de drie Age Friendly Cultural Cities in Groningen, Friesland en Drenthe te  bezoeken? Voor haar tweede blog bezocht Susan het Alzheimer programma in het Groninger Museum.

Paintings and Memories

One of the most difficult symptoms of Alzheimer’s to deal with is memory loss, not only for the person suffering from the disease but also for their loved ones. Research has been conducted into activities that can stimulate the long term memory of Alzheimer patients, and into how this – even if it is for only a short period – can bring about pleasure and recognition. To learn more about one such activities I visited the Groninger Museum’s Alzheimer’s project. (meer…)

Lees meer

Onze leeftijd is onze kracht. Door Caja Cazemier

Grenzeloos is een voorstelling (op 31 maart en 1 april in Stadsschouwburg De Harmonie te Leeuwarden) waarin vijfenveertig dansers een verhaal over migratie vertellen. Tien jonge professionele dansers en 35 amateurdansers van vijftig jaar en (veel) ouder gaan op zoek naar de redenen die mensen bewegen om weg te trekken van een plek die hun altijd dierbaar is geweest.

De voorstelling is onderdeel van het Europese project Let’s Dance Europe, een samenwerking tussen Stichting Keunstwurk in Leeuwarden en culturele partners in Bremen, Glasgow en Granada. Het project stimuleert jonge dansmakers om dans bereikbaar te maken voor iedereen; ongeacht leeftijd, fysieke mogelijkheden of achtergrond. Caja Cazemier is een van de dansers en vertelt hier over de gezamenlijk ervaring met het maken van de voorstelling. (meer…)

Lees meer

What do you feel? geschreven door Susan Tredenick

De komende maanden schrijft Susan Tredenick, een wijkverpleegkundige en health-care consultant uit Australië en te gast is in Nederland, op deze blog-spot over haar kennismaking met kunst & ouderen. Susan’s specialisatie is ouderen en zorginnovatie. Ze benaderde het netwerk Health Ageing & de Kunsten omdat ze graag meer wie weten over de praktijk van kunst & ouderen. Wat is daar voor een betere manier dan projecten uit ons noordelijk netwerk en de drie Age Friendly Cultural Cities in Groningen, Friesland en Drenthe te bezoeken? Voor haar tweede blog bezocht Susan het Tentoonstelling over ouderen, intimiteit en seksualiteit “Er is iets groots, iets wilds en rustigs gaande” te zien in Sûnenz, Drachten

There is a small intriguing exhibition in Sûnenz, Drachten that portrays the stories of experiences of intimacy and sexuality of people in their ageing years. Poignantly written stories and accompanying photograph illustrate the important role that love, intimacy and sex can have in people’s lives. And how, as we age, they are attributes that are all too often seen as not fitting or forgotten for the older generation. Through personal accounts the exhibition aims to pave the way to reignite conversation over a topic that unfortunately is becoming a taboo subject for many people. (meer…)

Lees meer